12.9.07

Δε βαριέσαι...

Οι καλύτερες μέρες της ζωής, είναι εκείνες που χάλασαν από μια τόση δα στιγμή.

Μόνο η χαρά είναι τόσο εύθραυστη και τόσο φευγάτη.

Κι όποιος προλάβει "τον Κύριον οίδε".

Κι όποιος δεν συνειδητοποιεί πόσο εύκολα -ακόμη και μ' ένα φύσημα μιας λέξης- μπορεί να καταστρέψει το μισό του "βασίλειο", ακόμα τίποτα δεν είδε από ζωή.

Κι όποιος υποτιμά την δύναμη μιας λέξης, ακόμα τίποτα δεν είδε από πόνο.

1 Σχόλια:

Μενελαος είπε...

Στίχοι από την κατάρα του πεύκου (τα ψηλά βουνά):
Μες στο λιοπύρι, μες στον κάμπο
να ένα δεντρί...
Ξαπλώθη ο Γιάννης αποκάτου
δροσιά να βρει.

Το δέντρο παίρνει τα κλαδιά του
και περπατεί!
"Δε θ'ανασάνω", λέει ο Γιάννης,
"γιατί; γιατί;"

....

Πάλι Αλωνάρης και λιοπύρι!
Πότε ήρθε; Πως;
Άγιε σταμάτησε το λόγγο,
που τρέχει εμπρός.