Ο καιρός κυλάει και κανείς δεν ξέρει "τι φέρνει η ώρα"...Ακούω τα ρολόγια...Δεν ξέρω γιατί...
Γύρισα πριν δέκα λεπτά, είμαι μόνη μου στο σπίτι, η ώρα είναι 03.30 και ξαφνικά ακούω τα ρολόγια...
Κάτι συμβαίνει μέσα μου...Δεν ξέρω τι...Δεν φοβάμαι...Πασχίζω να μη φοβάμαι...
Άραγε έρχεται κάτι καλό ή κάτι λυπημένο;
Ό,τι και να'ναι, "καλοδεχούμενο"...Όχι ότι το εννοώ...Απλά για να καλοπιάσω τη Μοίρα...
υ.γ. ίσως πάλι να φταίει η vodka...αλλά δεν είμαι μεθυσμένη, είμαι απλά σε λήθαργο...μακάρι να ξημερώσει μια πανέμορφη μέρα με ευχάριστα γεγονότα και ευχάριστους ανθρώπους...Μακάρι, Παναγία μου, να μου συμβεί κάτι καλό σήμερα...
1.11.08
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 Σχόλια:
Να έχεις μια όμορφη μέρα!
Καλημέρα!
Είσαι πολύ παραμυθού Γεωργία καλό αυτό! Ο χρόνος φέρνει πάντοτε καρπούς λίγο πιο ακατέργαστους, που άμα τους κατεργαστούμε τις περισσότερες φορές ξεπερνάμε τον εαυτό μας. Καλό σου βράδυ!
Έτσι είναι Γεωργία. Το βράδυ οι κτύποι του ρολογιού ακούγονται πιο έντονα απ' ότι την ημέρα. Μουσική μάλλον μελαγχολική, γι' αυτό κοιμάμαι πάντα με το ραδιόφωνο ανοικτό:)
Εγώ πάλι κοντεύω να αρχίσω να κοιμάμαι με το ένα μάτι ανοιχτό!! Τόσα βλέπουν τα μάτια μου, φοβάμαι να τα κλείσω :) :)
Πάντως, το γεγονός είναι ότι η ζωή είναι ωραία για όποιον θέλει να είναι...Εκεί κατέληξα μετά από πρόσφατα πειράματα σε συνθήκες "δύσκολου" εργαστηρίου :)
Κι όταν είσαι εντάξει με τη συνείδησή σου, το τικ-τακ του χρόνου κυλάει πάντα και μόνο υπέρ σου :)
Ανάρτηση Σχολίου