Ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα!!

Δεν μπορώ να γράψω πολλά αυτή τη στιγμή.
Εγώ και μερικοί ακόμη που βρεθήκαμε σ' εκείνο το σημείο εχθές, νιώθουμε ότι ζούμε από καθαρή τύχη ή λόγω θείας πρόνοιας (όπως το βλέπει ο καθένας μας). Έσκασε στα πόδια μας χημικό αγνώστου ουσίας (τόσα χρόνια σε πορείες δεν έχω εισπνεύσει ποτέ κάτι αντίστοιχο) το οποίο προκαλούσε αίσθηση τρομακτικής ασφυξίας. 200 άτομα χτυπιόμασταν προσπαθώντας να ανασάνουμε. Εγώ κατέληξα στο νοσοκομείο με δηλητηρίαση...Το ίδιο και δύο ακόμη φίλοι μου (τουλάχιστον). Λέγαμε ο ένας στον άλλον "κάνε υπομονή φίλε, το πολύ σε 5 θα έχουμε πεθάνει και θα τελειώσει). Μιλάμε για στυγνούς δολοφόνους.

Στην επόμενη πορεία ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΕΚΕΙ.

Για τον Αλέξη.

Για τα παιδιά που δεν γεννήσαμε ακόμα.