Άμα τα πάρω...(aka Ω, έλατο!!)

Απόψε θέλω να μοιραστώ μία προσωπική εμπειρία που έζησα λίγες ώρες πριν. Για πρώτη μου φορά με ψέκασαν στο πρόσωπο με αγνώστου προελεύσεως (και ημερομηνίας λήξεως φυσικά) χημικό μόλις από τα περίπου 5 εκατοστά απόσταση.

Ήταν εξαιρετικό. Καταπληκτικό. Κάτι σαν "χημικό peeling"...Μιλάμε το δέρμα μου αυτή τη στιγμή είναι σαν καινούριο. Ευχαριστώ πολύ καλέ μου φύλακα της δημόσιας τάξης που με ψέκασες κατάμουτρα...Και σ' ευχαριστώ που δεν άφησες και το παλτό μου παραπονεμένο...Με το που έφαγα το πρώτο "φφφφφσσσσστ" στο πρόσωπο και γύρισα πλάτη, ψέκασες και την πλάτη μου (αυτό πόνεσε βέβαια λίγο λόγω της ελάχιστης απόστασης)...Αχ, πόσο σ' αγαπώ καλέ μου μπάτσε...

Και για να μιλήσουμε και σοβαρά, σήμερα στις 16.00 μαζευτήκαμε έξω από τη Βουλή, διάφοροι σπουδαστές Δραματικών Σχολών (και άλλοι πολίτες που αυθόρμητα συμμετείχαν) και κάναμε ένα "Freeze" όπως λέγεται: μόλις άναψε πράσινο για τους πεζούς, ξεκινήσαμε να διασχίζουμε το δρόμο και περίπου στα μισά, "παγώσαμε" σε όποια στάση βρισκόταν ο καθένας.

Αυτό σκοπεύαμε να το κάνουμε για 3 λεπτά αλλά η συμμετοχή του κόσμου μας "κράτησε" περισσότερο. Μέσα σε περίπου 1 λεπτό από τη στιγμή που "παγώσαμε" ήρθαν 2-3 διμοιρίες των ΜΑΤ και μας περικύκλωσαν...Ναι ναι, εμάς τους ακίνητους...Τόσο σουρεάλ...

Βέβαια, όταν "ξεπαγώσαμε", το γέλιο που ρίξαμε ήταν άνευ προηγουμένου...Κι εμείς και οι περαστικοί μαζί...

Κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία με σκοπό μάλλον να διαλυθούμε ησύχως, όταν ξαφνικά άρχισαν να τρέχουν πανικόβλητες διμοιρίες προς το δέντρο!! Ναι ναι, το καμάρι μας!! Ξαφνικά, περικύκλωσαν το δέντρο!! Εκεί να δείτε γέλιο...

Μόνο που όταν πλησιάσαμε και πριν κατέβει όλο το πλήθος από τα σκαλιά της πλατείας, διακριτικά "βούτηξαν" τρεις ηθοποιούς από μας. Μόλις το αντιληφθήκαμε, φυσικά και φωνάξαμε "Ρε, μην στέκεστε και κοιτάτε, πάμε να πάρουμε τα παιδιά πίσω!!" και ξεκίνησε το πανηγυρι...

Η υποφαινόμενη ψεκάστηκε ωσάν κατσαρίδα μαζί με τη διπλανή της...Οι υπόλοιποι μάλλον πρόλαβαν να αποφύγουν το...εντομοκτόνο κατάμουτρα, δεν έμειναν όμως παραπονεμένοι...

Είδα τον ουρανό σφοντύλι, αλλά who cares? Αφού πήγαμε νοσοκομείο την περασμένη Δευτέρα με "τοξική δηλητηρίαση"...εδώ θα σκοτιζόμασταν? Αφήστε που μάλλον το σημερινό δεν ήταν και ληγμένο (περίεργο...θα φέρανε νέες παρτίδες) οπότε το ήπιαμε κανονικότατα, σε όλο του το μεγαλείο...

Μόλις συνήλθαμε, μαζευτήκαμε γύρω από το δέντρο (το οποίο είχαν περικυκλώσει μπάτσοι) και περικυκλώσαμε κι εμείς με τη σειρά μας τα καλά μας τα στρουμφάκια και κάναμε ένα ωραίο τρενάκι...Τρέχαμε γύρω-γύρω ξέφρενα, με περισσή χαρά, τραγουδώντας κάλαντα τύπου "Ω έλατο! Ω έλατο! Μ' αρέσεις πώς μ' αρέσεις! Τι ωραία την Πρωτοχρονιά! Μας φέρνεις μπάτσους στα κλαδιά" κλπ κλπ κλπ

Περάσαμε πολύ ωραία σήμερα στο Σύνταγμα...Είναι Χριστούγεννα...Όλοι είναι ευτυχισμένοι...

Τι κι αν η κοινωνία αργοπεθαίνει;; Τι κι αν σκοτώνεται ο Αλέξανδρος καθημερινά;; Τι κι αν η νεολαία καταδικάζεται σε αργό θάνατο;; Τι κι αν οι μεγαλύτεροι σώπασαν για πάντα;; Τι κι αν αύριο δε θα 'χουμε να φάμε;;

Έχουμε Χριστούγεννα!! Έχουμε δέντρο!! Κι αυτό μας φτάνει!!

Καληνύχτα...

p.s.: "Άμα τα πάρω" - Κίτρινα Ποδήλατα