Το ότι κάποιος ίσως να μην έχει διαδηλώσει ποτέ του, είναι απολύτως σεβαστό και κατανοητό. Μπορεί να μην ένιωσε την ανάγκη, μπορεί να διαφωνεί με αιτήματα και διεκδικήσεις, μπορεί να μην τον ενδιαφέρει, μπορεί να διαφωνεί με αυτόν τον τρόπο διεκδίκησης. Όλα θεμιτά και σεβαστά.
Το να υπάρχουν, όμως, στις μέρες μας άνθρωποι που ζούμε στην ίδια χώρα και να μην έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς είναι αυτό που καλείται "καταστολή", "πρόληψη επεισοδίων", "αμυντική στάση της αστυνομίας", "προσαγωγή", "σύλληψη" είναι επιοικώς απαράδεκτο.
Το παρακάτω video δεν αποτελεί έκπληξη για κανέναν από όσους εξασκούν -τα τελευταία κυρίως χρόνια- το αναφαίρετο δικαίωμά τους να διαδηλώνουν. Ίσως όμως εκπλήξει τους υπόλοιπους που θεωρούν ότι η Αστυνομία συλλαμβάνει τους κουκουλοφόρους, διώκει τους "μπαχαλάκηδες" και προστατεύει τους απλούς πολίτες...
Ποτέ μου δεν διαπίστωσα να ισχύει τίποτε από τα παραπάνω. Αντιθέτως, έγινα μάρτυρας πολλές φορές, σκηνών όπως αυτες που ακολουθούν. Κι αν πιστέυετε ότι οι 60-70 άνθρωποι που τα ΜΑΤ εγκλώβισαν στην πολυκατοικία είναι κουκουλοφόροι και ταραξίες, κοιτάξτε προσεκτικότερα...
Μία κυρία μεγάλης ηλικίας που την τραβολογούν και τη ρίχνουν κάτω.
Ο ιδιοκτήτης του ψιλικατζίδικου στο οποίο βρήκαν καταφύγιο οι υπό διωγμό διαδηλωτές, ο οποίος συνεχώς φωνάζει στα ΜΑΤ να συλλάβουν εκείνον και να αφήσουν τα παιδιά να φύγουν.
Οι γιατροί που δέχονται επίθεση την ώρα που εξέρχονται από την πολυκατοικία μεταφέροντας έναν βαριά τραυματισμένο άνθρωπο.
Ένας δάσκαλος που προσφέρεται να συλληφθεί επίσης, προκειμένου να αφήσουν τα παιδιά.
Και άλλοι, πολλοί. Όλοι με τα πρόσωπα ακάλυπτα, "φάτσα φόρα" που λέμε, αθώοι και αμέτοχοι σε επεισόδια και μολότωφ...
Το βίντεο το αναδημοσιεύω από το TVXS
4 Σχόλια:
Και όμως, υπάρχει πολύς κόσμος που ζει σε εικονική πραγματικότητα. Αυτός άλλωστε ήταν πάντα το "γρανάζι"...
Τα οποιαδήποτε περιστατικά άδικης αστυνομικής βίας (είτε από αστυνομικούς είτε από μπαχαλάκηδες, η ίδια βλακώδης αντίληψη κρύβεται από πίσω) είναι προφανώς καταδικαστέα από κάθε λογικό άνθρωπο. Πάντως όταν εμείς οι Νεοέλληνες μιλάμε για κρατική βία λ.χ. οι Γερμανοί και οι Γάλλοι, καθώς και οι παππούδες μας βάζουν τα γέλια. Όταν σκέφτονται αστυνομική βία έχουν κάτι πολύ χειρότερο στο νου τους.
Μιας και ετέθη το θέμα, να θέσω και ένα ρητορικό ερώτημα που μου έκανε σήμερα ένας φίλος μου. Όταν η αστυνομία έχει παθητική στάση αναρωτιόμαστε γιατί δεν κάνει συλλήψεις, όταν είναι πιο δυναμική και συλλαμβάνει την θέλουμε πιο ήπια. Ε, λοιπόν τι θέλουμε επιτέλους;
Την καλησπέρα μου
Δ., (την καλημέρα μου εν πρώτοις), δεν ξέρω τι έχουν στο μυαλό τους εκείνοι που σωστά αναφέρεις, ξέρω όμως ότι η βία είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο κι ας έχει εκατομμύρια μορφές. Την αναγνωρίζω, όπως όλοι μας. Για να αναγνωρίσεις κάτι δεν χρειάζεται απαραίτητα να έχεις δει όλες τις μορφές του.
Η βία που υφιστάμεθα από τα ΜΑΤ -για παράδειγμα- δεν είναι βία της Αστυνομίας και είναι ανόητο να το βλέπουμε έτσι. Είναι βία του Κράτους. Σαφέστατα και οι αστυνομικοί εκτελούν εντολές, σαφέστατα και δεν είναι ο "αστυνόμος" ο "στόχος" ή ο "αυτοσκοπός" της εξέγερσής "μου".
Ναι μεν, λοιπόν, θα διακρίνω τον ηθικό αυτουργό από τον εκετελεστή, αλλά αυτό δε θα με οδηγήσει στο να αθωώσω τον εκτελεστή.
Δυό τινά συμβαίνουν. Είτε ο αστυνομικός των ΜΑΤ συμφωνεί ηθικά στο να εκτελέσει μία εντολή [που περιλαμβάνει αθρώες προσαγωγές διαδηλωτών (και ποτέ, μα την αλήθεια, "κουκουλοφόρων"), ξύλο με το τσουβάλι (δε θα με πείσει ποτέ κανείς ότι αυτά που έχω δει και ζήσει δεν συνέβησαν) αδιακρίτως και ληγμένα χημικά] είτε την εκτελεί κόντρα στη συνείδησή του. Πες μου εσύ ποιό είναι χειρότερο, για μένα και στις δύο περιπτώσεις η ευθύνη είναι τραγικά βαριά.
Το ερώτημα που θέτεις στο τέλος, θίγει ένα θέμα που συζητείται ευρέως τελευταία και είναι πολύ σοβαρό.
Θα σου απαντήσω, όμως, πώς δεν με ενδιαφέρει ποιά θα είναι η στάση της αστυνομίας και θεωρώ απολύτως ψευδοδίλημμα το να καλούμαστε να διαλέξουμε ανάμεσα στην "παθητική και αναποτελεσματική αστυνομία" και την "ενεργητική, βίαιη και πάλι αναποτελεσματική αστυνομία". Μεταξύ δύο κακών, αρνούμαι να επιλέξω. Ας μην έχουμε καμία, αν δεν είμαστε σε θέση να έχουμε μια σωστή.
Στην τελική-τελική, δεν θα μπούν οι πολίτες στη διαδικασία να επιλέξουν ποιό βάσανο θα βάλουν στο κεφάλι τους, απλά και μόνο επειδή ένα κράτος παρουσιάζεται ανίκανο να διαχειριστεί τα προβλήματα που δημιουργεί.
Εν τέλει, ας κοιτάξουμε λίγο τα στατιστικά. Όταν γίνονται 100 προσαγωγές, οι οποίες γίνονται υπό άθλιες συμπεριφορές και συνθήκες (ρωτήστε κάποιον που εμπιστεύεστε πώς μπήκε στην κλούβα, πώς πέρασε στην κλούβα και στη ΓΑΔΑ κλπ), και εν τέλει ο εισαγγελέας απαγγέλει κατηγορίες σε 2 (και ο αριθμός δεν είναι υπερβολικός, δείτε προχθές) καταλαβαίνουμε ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΚΤΑ πια από ποιά "δεξαμενή" αντλούνται οι προσηγμένοι...
Διότι αν δεχόμαστε λ.χ. το "ο εισαγγελέας διέταξε να προσαχθούν όλοι από την πολυκατοικία στο τμήμα, άρα μόκο" τότε να δεχτούμε και το ότι "ο εισαγγελέας κάθε φορά απαγγέλει κατηγορίες το πολύ στο 2-3% των προσαχθέντων, άρα η αστυνομία για κάποιο λόγο εμμένει να προσαγάγει πολίτες-διαδηλωτές και όχι κουκουλοφόρα μπαχαλάκια"...
Άρα, αν υπάρχει η ανάγκη να έχουμε αστυνομία, θέλω να εξυπηρετεί και να προασπίζει τα δημοκρατικά μου δικαιώματα (και το δικαίωμά μου να διαδηλώνω, και το δικαίωμά μου να μην καεί το μαγαζί μου). Αν δεν μπορεί να τα καταφέρει, δεν ευθύνονται οι πολίτες για να υποστούν τη βία της.
Αλλιώς, δε μιλάμε για Αστυνομία, αλλά για συμμορία με κρατική στολή για άλλοθι...
Βιτριολι σε οποιον σηκωνει κεφαλι και ο φοβος γνωστος, σερνεται χρονια, μας σωπαινει χρονια και μας σταματαει, ειναι κερδος μας να παραμεινουμε αθορυβοι και απαρατηρητοι σε αυτη την ζωη. Και τωρα τι... νομιζουμε οτι αφησαμε το φακελομα και την εξορια και πηγαμε σε πιο εξελιγμενα τεχνολογικα μεσα ... το βιτριολι.
Ο Φοβος ειναι πραγματικος αλλα δεν σπαει αν δεν γινουμε θυματα για να σπασουμε την θυματοποιηση...
Ανάρτηση Σχολίου