Τι συμβαίνει, επιτέλους; Δεν καταλαβαίνω, θολώνω. Ψάχνω την είσοδο κινδύνου. Την έξοδο την ξέρω, ποτέ δεν την χρησιμοποιώ. Αν θέλω να φύγω, φεύγω απ' το παράθυρο. Όχι από ηρωισμό. Salto mortale και μαλακίες...Απλά, διότι σπάνια την κοπανάω κι όταν το κάνω θέλω να έχει μια ευχαρίστηση. Και δεν υπάρχει καμία χαρά στο να φεύγεις "κυρία" απ' τις πόρτες. Πέσε και ρούφα αέρα μέχρι να μπουκώσουν τα πνευμόνια σου και να ξεραθούν τα μάτια σου. Και τότε, έλα να το παίξεις μάγκας και "φευγάτος". Εσύ, φέυγεις απ' τις πόρτες. Και αυτό που με ξενερώνει ακόμα περισσότερο είναι που φεύγεις ακόμα απ' την ίδια γαμημένη έξοδο κινδύνου που γράφει "Θάρρος". Σ' αυτές τις πόρτες, μπαίνουν, αγάπη μου, δεν βγαίνουν...
Μιλάω για σένα που διασκεδάζεις τη μιζέρια σου διαβάζοντας περιοδικά και προσκλήσεις σε party που δεν είσαι καλεσμένος. Μιλάω για σένα που ξέχασες ότι αυτή η ζωή δεν έχει πρόβα και καθυστερείς μπροστά στον καθρέφτη των επιλογών, να δεις ποιά θα σου ταιριάξει καλύτερα, αντί να κάνεις μία...Κι έτσι, ξέρεις ποιά σου κάνει "ωραία μέση" ή "ωραία μάτια", αλλά δεν ξέρεις ποιά σου κάνει Ζωή.
Μιλάω και για σένα που νομίζεις ότι ο χρόνος είναι σύμμαχός σου και μάλιστα πουλημένος, νομίζεις ότι θα σταθεί πλάι σου μέχρι να ξημερώσει στο μυαλό σου το Φως. Ποιό Φως; Αφού δεν έχεις κάτοπτρο να στήσεις στην ταράτσα και δεν αγοράζεις μήτε πρίζα...Βαριέσαι. Μιλάω και για σένα που στα 18 σου έσβησες τ' αστέρια -ναι, τ' αστέρια είναι ατομικά, του καθενός μας, δεν έχουμε όλοι τα ίδια, δεν κοιτάζουμε όλοι τον ίδιο ουρανό- και σκοτείνιασες την παραλία σου...Κι αυτό το είπες "ρομαντισμό".
Μιλάω για σένα, που ξέχασες αυτό που αγάπησες, που το αντάλλαξες με λίγη δήθεν ηρεμία κι έτσι πούλησες την ψυχή σου -όχι στον διάολο, χειρότερα- στην ασφάλεια της συνήθειας και στη θέρμη της ψυχικής εστίας σου...Και μιλάω και σε μένα, που κι αν δεν έκανα όλα αυτά, κάνω κάτι ακόμη πιο ψυχοφθόρο: πιστεύω πάντα πως θα αλλάξεις, κόσμε...Κι εγώ; Εγώ δεν αλλάζω ποτέ, μήτε γεννήθηκα, μήτε θα πεθάνω...Αγωνίζομαι μόνο να Ζω και τελικά, ίσως το μόνο που καταφέρνω είναι ν' αφήνω τα χνάρια μου στην άμμο, κάθε νύχτα, μέχρι το πρώτο εωθινό κύμα.
Μιλάω για σένα που διασκεδάζεις τη μιζέρια σου διαβάζοντας περιοδικά και προσκλήσεις σε party που δεν είσαι καλεσμένος. Μιλάω για σένα που ξέχασες ότι αυτή η ζωή δεν έχει πρόβα και καθυστερείς μπροστά στον καθρέφτη των επιλογών, να δεις ποιά θα σου ταιριάξει καλύτερα, αντί να κάνεις μία...Κι έτσι, ξέρεις ποιά σου κάνει "ωραία μέση" ή "ωραία μάτια", αλλά δεν ξέρεις ποιά σου κάνει Ζωή.
Μιλάω και για σένα που νομίζεις ότι ο χρόνος είναι σύμμαχός σου και μάλιστα πουλημένος, νομίζεις ότι θα σταθεί πλάι σου μέχρι να ξημερώσει στο μυαλό σου το Φως. Ποιό Φως; Αφού δεν έχεις κάτοπτρο να στήσεις στην ταράτσα και δεν αγοράζεις μήτε πρίζα...Βαριέσαι. Μιλάω και για σένα που στα 18 σου έσβησες τ' αστέρια -ναι, τ' αστέρια είναι ατομικά, του καθενός μας, δεν έχουμε όλοι τα ίδια, δεν κοιτάζουμε όλοι τον ίδιο ουρανό- και σκοτείνιασες την παραλία σου...Κι αυτό το είπες "ρομαντισμό".
Μιλάω για σένα, που ξέχασες αυτό που αγάπησες, που το αντάλλαξες με λίγη δήθεν ηρεμία κι έτσι πούλησες την ψυχή σου -όχι στον διάολο, χειρότερα- στην ασφάλεια της συνήθειας και στη θέρμη της ψυχικής εστίας σου...Και μιλάω και σε μένα, που κι αν δεν έκανα όλα αυτά, κάνω κάτι ακόμη πιο ψυχοφθόρο: πιστεύω πάντα πως θα αλλάξεις, κόσμε...Κι εγώ; Εγώ δεν αλλάζω ποτέ, μήτε γεννήθηκα, μήτε θα πεθάνω...Αγωνίζομαι μόνο να Ζω και τελικά, ίσως το μόνο που καταφέρνω είναι ν' αφήνω τα χνάρια μου στην άμμο, κάθε νύχτα, μέχρι το πρώτο εωθινό κύμα.
3 Σχόλια:
Νομιζω δεν θελει σχόλιο τα οσα εγραψες..πιο πολυ σε επισκεφτηκα γιατι ακομα δε μπορω να πιστεψω αυτο που εγινε με τα κρινα..επειδη το ξερω πως σου αρεσουν κυριολεκτικα εχω τρελαθει 2 μερες τωρα..τελοσπαντον..καιρο ειχα να σε διαβασω λογω και της δικης μου απουσιας απο το blog και χαρηκα πολυ που σε διαβασα..να σαι καλα..καλο βραδυ
Καλό μου Γεωργουλίνι θα μας σκηνοθετήσεις; ;)
Δεν ξέρω τι να πω...Φοβάμαικάθε μέρα μήπως γίνω απ΄αυτούς για τους οποίους μιλάς και μήπως χάσω την ειλικρίνεια μου ως προς τον εαυτό μου και τη ζωή.Στα 18 μου.
Ανάρτηση Σχολίου