12.8.09

The answer, my friend, is blowing in the wind...

"Θα ξεχυθώ μες στη γαλήνη σου, να εξερευνήσω αυτήν εδώ την πιο απόμακρη ακτή του εαυτού σου, κι ίσως σε δω, πρώτη φορά, έτσι όπως θα πρέπει να σε βλέπει ο Θεός, με γκρεμισμένο το μύθο του Χρόνου..."

Χ. Λ. Μπόρχες

2 Σχόλια:

Μενελαος είπε...

Καλό μου Γεωργουλίνι πολύ όμορφο το τραγουδάκι σου, και ο τίτλος σου και τα λόγια του Μπόρχες και ολόκληρος ο συνδυασμός...!!

jimank1hc είπε...

από τα αγαπημένα μου κομμάτια του Bob Dylan!!!

αφιερωμένο εξαιρετικά στην αναρτησή σου αγαπημένη...
"Ο τυφλός γέρος που περνούσε
σκυμμένος κάτω απ' τη βροχή
παίζοντας με κοκαλιασμένα δάχτυλα
τη φυσαρμόνικα της νύχτας
πέθανε.

Που τον έθαψαν;
δε ρωτούμε.
Δε γνωρίζουμε τίποτα.
Υπάρχουμε.
Το παρελθόν ανύπαρκτο.
Το μέλλον ανυποψίαστο.
Παρόντες
μες στην πλήρη στιγμή
μες στην αιωνιότητα."

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (Εαρινή συμφωνία)

μαι υπεροχη μέρα να έχεις!!!