Today...we escape! ...

Η ζωή σε πλάνα...

...Και η σκέψη σ' αεροπλάνα! Ρίμα της κακιάς ώρας αλλά ζωή στην καλύτερή της στιγμή, εκεί που όλα αρχίζουν πάντα και δεν τελειώνουν ποτέ...

Αν θυμάται κανείς παραπονιάρικα posts και κλάψες, να τις ξεχάσει! Αλλά-ζω και στριφογυρίζω γύρω από τον εαυτό μου. Είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να δεις τον κόσμο από έξω προς τα μέσα, έτσι για αλλαγή.

Φέρομαι καλά στον εαυτό μου -πια- και έτσι η ζωή με εμπιστεύεται και μου φέρεται κι εκείνη ανίστοιχα. Όλα τα "πρέπει", τα "θέλω" και τα "μη", αρχίζουν και τελειώνουν στην έλλειψη σεβασμού για το μεγαλύτερο θαύμα της ζωής μας: το "εγώ" μας. Να 'σαι καλά με τις επιλογές σου, να ζεις αρμονικά με το "πετσί" σου, να χαμογελάς με τη γελοιότητα των λαθών σου και να αγαπάς...Και η σκέψη θα ακολουθεί τη διάθεση.

Κι όταν κάτι από αυτά δεν συμβαίνει; Τότε διαλέγεις...Ή μπουρλότο και φτου ξελευτερία ή αυτομαστίγωμα μέχρι τελικής πτώσεως και καλά κρασιά!

Είμαι καλά. Εξακολουθώ να ζω όπως θέλω. Εργάζομαι εκεί που θέλω. Βρίσκομαι στον χώρο που πάντα ήθελα. Οι φίλοι μου και οι άνθρωποι της ζωής μου είναι αυτοί που θέλω. Δεν έχω χρωστούμενα με το παρελθόν. Δεν οφείλω εξηγήσεις σε κανέναν -πια. Έχω πει σε όλους όλα όσα θα ήθλα να τους πω. Έχω κλείσει τα "βιβλία" και είμαι ελεύθερη από τις κακές επιλογές των άλλων, που κάποτε με αφορούσαν.

Έχω τελειώσει με τη δραματική σχολή -αισίως- από το Καλοκαίρι, εργάστηκα αμέσως στο Θέατρο, έκανα το μεταπτυχιακούλι μου στο ονειρεμένο -και αιώνιο έρωτά μου- Λονδίνο, επέστρεψα με το καλό -αχ, πότε ξαναφεύγουμε;- έκανα τα σεμινάριά μου, τώρα εργάζομαι σε άλλο Θέατρο (ναι, για μένα θα έχει πάντα "Θ" κεφαλαίο η Τέχνη αυτή) και με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο η τύχη -και ο αγώνας φυσικά- μου συμπαραστέκεται και δε με εξωθεί σε εκπτώσεις και άλλα μίζερα που καμιά φορά οι κακές επιλογές μας φέρνουν αναπόφευκτα.

Τώρα θα μου πεις, είχα δέκα τέρμινα να γράψω και τι έγραψα; Μια παπάρα περιαυτολογίας και πολυλογίας...Ε, και; Χρωστάω σε κανέναν να γράφω στο blog το διδακτορικό της φιλοσοφίας; Ου, ρε!

Σας αγαπώ!!!!!!!!

;)

Υ.Γ. Καλά γενητούρια, με υγεία και χαρά!! Πολύ μπεμπάκι σκάει μύτη φέτος και μου φτάχνει το κέφι!!

Spoiler alert!

"Πολίτικη Κουζίνα"...

...από τις ομορφότερες ταινίες που έχω δει (και ξαναδεί, και ξαναδεί, και ξαναδεί...) ποτέ.

London calling...

Είμαι στο Λονδίνο εδώ και ένα μήνα...Θα μείνω λίγο ακόμη τουλάχιστον. Κι αν φύγω, πιθανότατα θα επιστρέψω και πάλι εδώ...Κάθε μέρα -εδώ και εβδομάδες- θέλω να μπω να γράψω τόσα πολλά...Και κάθε μέρα με νικάει η πυκνότητα των όσων ζω και δεν έχω χρόνο να τα καταγράψω...Σφραγίζουν όμως το "εγώ" μου, το συνειδητό και το υποσυνείδητο...Κι έτσι ξέρω πως συντομότερα απ' όσο πιστεύω -ίσως κι άυριο το πρωί- θ' αρχίσω να τα καταγράφω.

Υπάρχω. Αγκαλιάζω την Τέχνη. Μ' αγκαλιάζει κι αυτή, μεγαλόψυχα. Υποκριτική. Μουσική. ΘΕΑΤΡΟ...Ναι, επιτέλους, ΖΩ...Αγγίζω το όνειρο και πια ξέρω πως άρχισε ήδη να υλοποιείται. Με τρομάζει. Το λατρεύω. Τολμώ.

Καληνύχτα -ή Καλημέρα.

Πάντα καλά...

Ladies and Gentlemen...

This is...ELECTRA!!

Και ναι! Έχουμε καινούριο puppy!!

Είναι κουκλί, είναι υπάκουο, είναι ήσυχο, είναι φιλομαθές, είναι αγαπησιάρικο, είναι ανεξάρτητο, σιχαίνεται τον περιορισμό και επιβραβεύει την ελευθερία του με καλές πράξεις: ούτε μία ζημιά σε ολόκληρο σπίτι...

Έχει προσωπικότητα, προτιμήσεις, ηρεμία και πολλή πολλή αγάπη!!

i love my puppy!!! Με βλέπω σύντομα να κυκλοφορώ και με t-shirt με τη φωτογραφία της μπέμπας μου!!

Η Ηλέκτρα μας γενήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2009, είναι διασταύρωση haskey-labrador, είναι ολόλευκη με τρία μικρά μαύρα "σημαδάκια" στο τέλος της πλάτης και στην άκρη των αφτιών (τα εντοπίζεις με λίγη δυσκολία στα αυτάκια) και ήρθε στο σπίτι μας την Παρασκευή το βράδυ...

p.s. Υπάρχουν δύο ακόμη αδελφάκια της, μια ασπρόμαυρη κούκλα κι ένας ασπρόμαυρος μπεμπης που ψάχνουν σπίτι...so...Αν ενδιαφέρεται κανείς, let me know...